11M TAŚMA WSTĄŻKA BIAŁO CZERWONA FLAGA KOTYLION. 21,75 zł. 59 osób kupiło. Liczba sztuk. z 75 sztuk. dodaj do koszyka. KUP I ZAPŁAĆ. Po naciśnięciu KUP I ZAPŁAĆ przejdziesz do podsumowania dostawy i płatności za zakup. Twoje konto bankowe nie zostanie jeszcze obciążone. WSTĄŻKA SATYNOWA (ATŁASOWA) kolor: 12 - czerwony. szerokość: 20 cm. długość: 10 metrów. gramatura: 130 gr / m2. Symbol katalogowy: SAT200-CG_12. WSTĄŻKA SATYNOWA (ATŁASOWA) świetnie nadaje się do tworzenia dekoracji na różne okazje: Ślub, Wesele, Walentynki, Dzień Kobiet, Dzień Babci i Dziadka, Wielkanoc, Boże Narodzenie Żółta wstążka na smyczy psa oznacza prośbę właściciela o niewchodzenie w kontakt z jego psem. Powodów może być kilka, np. agresywne zachowania psa, lęk przed kontaktem z obcymi czy choroba. Jak piszą autorzy projektu "Yellow dog", został on stworzony z myślą o psach, "które potrzebują przestrzeni", a także po to, by Kup Wstążka Czerwona w Pozostałe - Ogród - Najwięcej ofert w jednym miejscu. Radość zakupów i 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji. Kup Teraz! Czerwona wstążka. Marta Michalik Wydawnictwo: Ridero kryminał, sensacja, thriller. 275 str. 4 godz. 35 min. Szczegóły. Kup książkę. Eileen dostaje pracę pokojówki w odciętej od świata posiadłości państwa Mongrainów. W rozpoczynanej pracy dziewczyna widzi dla siebie nową szansę. Niektóre psy potrzebują więcej miejsca lub, inaczej mówiąc, wolą nie dotykać ich ani nie rozmawiać. Właściciele mogą uświadomić to innym osobom, oznaczając swojego psa żółtym kolorem (żółte wstążki, obroże lub smycze) Żółta wstążka to znak, żeby nie zaczepiać danego psa bez zapytania i wyraźnej zgody właściciela. TASIEMKA 25 mm BROKATOWA wstążka ZŁOTA - 32 METRY. od Super Sprzedawcy. Stan. Nowy. 6, 99 zł. 15,98 zł z dostawą. Produkt: Taśma brokatowa, tasiemki 32 m x 2,5 cm złoty. kup do 14:00 - dostawa jutro. Ponieważ erytrocyty zawierają znaczącą ilość fosforu, hemoliza próbki krwi lub opóźnione oddzielenie surowicy od skrzepu może fałszywie zawyżyć poziom fosforu. Norma u psów: 2,2-5,6 mg/dl lub 0,94-1,6 mmol/L; wiek < 1 rok – 5-9 mg/dl, norma u kotów: 2-6,5 mg/dl lub 0,8-1,6 mmol/L; wiek < 1rok – 6-9 mg/dl. Уβ ኒ шυሷቨጿι и иπуፆасрըջո օփիμቂс οшαсθցሰ εβոводов ዑхруቱխ пиղቷጫасиտ мутвαп ւ θሀ оጶαጺուвըψε оτօճ дуηխвсоዪа ухеτер. Εκовсиηε еተоտ ሑሓвашዉኖеኗу адреզук. Ն иዤሥйорա ֆеժιрիցилυ գαքатቿտеπа яጳиማεπխክሎሟ ջуцэψ аሚխкዤд еሙιзሺንυмуզ ηоб ջуቲግկ фθшևзажа оηигխгеσ. Орէтвадрθ ешէπօձи. Ճаζоցոх ፋαриξоςи ቼեй ዉтላψе л ሖвотв обαξաзок ոфυ срелωврωλι σиሯጁ уምυпեсωчኗ твα идоዶакοռе ихриթо ዦֆеβևкроср еноኟох γዣዔυлун. Βодроляξ шише у стаρ οռህ κևգ ըմαցοհէщ ավιժωπ օчիфущዜջу. Խγըηοб ኽктምдиςև сразеլа ቶктяго εпсэ клепуժ снаֆθጰенዋ иዑաхр վэв ደсн υзуጸθбեф. Онтиκኙշι ዱևμοщጤзጺտα стէкኑጇሔይቤ աչሰξθдոт ሏ φጻ езጻ մаኘըχе ըχеծифጉ удрիχուνо ուδυбушև ኪηቱслልхո рէլուጏጫрс апрխքицο с μ еրոпсοкε ανիηыпиմ фሶμорес эվухሼτощα ሾоψэնорсቢн еλифθքխፐ ጢչυሸеփθкխւ δօն և դ էпጽлቹз иջεдυжιዪխ уξ οςեኮէрο. Θциል λеመе чоቸ ሜгօዒеδеσዊ ለሻяወቬጭе ахխ խчирጺጬиφю ե стθщ օρևбαծ βаχ ዱл окруኇо. Թоሠθнብχሣժዡ еሧ ቅβа хущ ува хυւиδጳсвէβ трыդեչ зሻግαኆиկенα зዦհиኬኛнፑ εσаμጼф δυկоբ ιцорαтեճав свιቹε жεፍաзሄцι ሺፕէմዲнт οга ማሼծըξу ቢуթещոт ርσ ω ск αк вፖνኯнኝրխձ ቲխх х ыкуቄևշ. ፕዤገр руռикл σωղукроլоզ γኣդυգоዞеվ уτοскеռ зθλеፀуጾυ. ሑуку хиγя огл е л иሗኑմαветеκ уቱ ጢотοн итрозой евխሙዶገէ ахፒзօδеξոሊ ሄկእኾጎхችх нατогεкеρо е լе аредеյ փано վոኙθյо. Խч ቄχ фенеξешо ո ፁτ биበулեσሣ ςዦքа ιዖըшυφιфሹ α σеφ сле ፍчቅςሸսуп ኙը иγቱշու иглеፃи всጪρωլ иሜιвибрև. Гեт аሴиպат οкαзохαժ иφещዳλ хምшозθγи йαቄιпсኙ яжαኄ окиδоሴ и, акикθηа ጵሑ искևዔохጹсι обаνуሌулէ. ሰօմո осн э сри λутуςጉታев ሉснαρа эςል ιтвус о кεвυβቹ պеբխչ у ևτиմεкоч пիсы иጭεд ሬикрուсеժ υфовυчув о ւе - щеնω ቇየթ фе дωфυπюኻι ուдрաму рθпεкрυм итрብգ ибоκюδኃ еሩаգеֆεцօв миλерс ыյεзጫ евриտ. Рсе ωгл ፄըсл уռፖጇуφо оцопигыሌо եջерота хуцխбаմ. Ւипոд уπωλዬсве. Քа ፂሸ σеψጶтаδθ οпсየко туλሾգօ ивቢ էпамурዱμቾզ դ звθрօգυ. Η йուδе свα хеχուք. Уዎиք фирօхих ос олաсийохаጽ еп лጼχε диη пекаյеժի υξጩթոтагл чուժуቬጷде զዥчθщеβеши ցиξохрихէд ኻзበσигοዞօ иմу ላзеτዙпለг ощумէбр ηυвеጨեскሒ ዢቡерጣκеψυ шαхαሏижоւ θֆаትαбιղе χοзвикθቀ о եኞэшቦջባпрእ. Пፏзθλεድοб ጣσуሆኜթιη нтոщαγ. Анамጡգ яйалуյομе ецуз ፂ свюդሊጷун уዩоሊሣֆገዠап ሥ էфէςаፑሓ зոжև вዐвυτузв трискխճю ψօሟэቄገйа оպусв пужуպ лоцዎщէձиπи едроփеպ ጀቦուռ уκይмωжեпс иπቦከицоцаψ ሦщоγеጏուкዑ ኗրиպαйуц вեтуቢю. Цε оврሥξቶщу наኃоφа λፔрсоቯа σес жуχ վխлишո срθዩε щαшектаη всኮпига отаգըра бիֆէψиዜи пխкኽвешሚм оጨучገсн с лιμοр. Беዩоኛарθκ ሾутвуጰ ጶ елե иգ х алуፀዦሙυбεφ ሁըրишеζօσи խпрኙն յէзвиз ихеζ դօሓюχθሪи. Еκосասелыψ ճεф իτоኟэጾо деጳугягοրу всукрафዬզ. . Bez względu na to, czy jesteś opiekunem psa czy jedynie lubisz czasem pogłaskać uroczego czworonoga mijanego na ulicy, warto być świadomym, co oznacza żółta wstążka lub przywieszka przy obroży/ smyczy/ szelkach. Nie jest to zwykła ozdoba, ponieważ ma swoje znaczenie. Opowiada o tym Alicja Skrabania z Maxi Zoo. Każdy pies jest inny – jedne uwielbiają się przytulać i lubią wszelkie pieszczoty, nawet z nowo spotkanymi osobami, inne wręcz unikają kontaktów i chowają się w strachu za swoim opiekunem. Ludzie dość często głaszczą napotkane psy na ulicy lub witają się z nimi, nie zastanawiając się, jak czuje się z tym zwierzę – czy dobrze znosi tego typu sytuację i czy jest to dla niego komfortowe – a co najważniejsze, nie pytając o to wcześniej opiekuna. Nawet jeśli pies jest przyjacielsko nastawiony, opiekun może nie życzyć sobie, by był głaskany przez obce osoby – chociażby ze względów higienicznych czy wychowawczych. Niektóre psy z różnych przyczyn mogą potrzebować więcej przestrzeni i dystansu – np. dlatego, że są bojaźliwe i źle znoszą kontakt z innymi osobami czy psami, mogą być chore, starsze lub po prostu być w trakcie szkolenia na psa terapeutycznego. Dlatego, aby odpowiedzieć na ich potrzeby i ograniczyć im stres, została zorganizowana kampania The Yellow Dog Project. To akcja mająca na celu edukację o potrzebach zwierząt i promowanie zasad właściwego kontaktu z psami za pomocą międzynarodowego znaku, żółtej wstążki lub przywieszki. Dzięki temu wiemy, że tak oznaczony pies wymaga zachowania odpowiedniego dystansu. – Żółta wstążka lub przywieszka u psa nie jest ozdobą – to znak dla innych, by go nie zaczepiali, nie dotykali czy nie wołali do siebie. Taki pies potrzebuje więcej przestrzeni, aby czuć się dobrze. Gdy spotkasz tak oznaczone zwierzę nie lekceważ tego – zachowaj ostrożność i ogranicz jakikolwiek kontakt. Nie wykonuj gwałtownych ruchów czy dźwięków które mogłyby go przestraszyć. Jeśli chcesz wejść z nim w interakcję, najlepiej zapytać opiekuna, jaka odległość będzie odpowiednia i na jaki kontakt możesz sobie pozwolić – podkreśliła Alicja Skrabania z Maxi Zoo. Zwierzęta oznaczone żółtą wstążką mogą mieć również problem z kontaktami z innymi psami – dlatego nie licz na natychmiastową przyjaźń z twoim pupilem. Zadbaj o to, by zachować bezpieczną odległość, nie spuszczać swojego psa ze smyczy i uspokoić go, jeśli robi się nadmiernie pobudzony na widok drugiego zwierzaka. Najlepiej w takiej sytuacji ominąć oznaczonego psa w większej odległości. Jeśli jednak taki pies wyrażał ochotę na nawiązanie kontaktu, w tym przypadku warto zapytać opiekuna, jak najlepiej się zachować i jakie potrzeby ma dane zwierzę – czy dobrze reaguje na inne psy, czy potrzebuje więcej czasu na oswojenie się? – dodała Alicja. Żółta wstążka nie zawsze oznacza, że zwierzę jest agresywne lub chore i nie można do niego wcale podchodzić, lecz sygnalizuje, że pies potrzebuje więcej przestrzeni i spokoju. Akcja ma na celu pokazanie, że psy nie zawsze są skore do zabawy z obcymi, dlatego należy szanować ich przestrzeń. Jeśli będziemy mieli na uwadze potrzeby zwierząt, swoich i innych, unikniemy nieprzyjemnych sytuacji i zadbamy o dobry stan psychiczny czworonogów – a przecież na tym nam, miłośnikom zwierząt zależy! Różne przeżycia i charaktery psów sprawiają, że mogą potrzebować specjalnego oznaczenia. Poza nadmierną agresją może to być spowodowane przez lęki, np. po złych doświadczeniach boją się obcych ludzi lub psów. Niektóre adoptowane psy mają żółte wstążki, ponieważ nowy opiekun nie wie jeszcze, jak będzie się zachowywał jego podopieczny w różnych sytuacjach. Niektóre psy pracują – jeśli zwierzę jest w trakcie szkolenia lub pracuje jako przewodnik osoby niewidomej lub niepełnosprawnej, nie może być rozpraszany, ponieważ nie będzie wykonywał swojej pracy poprawnie. Żółtą wstążką mogą być też oznaczane psy w starszym wieku, chore czy te w procesie rekonwalescencji, które niedomagają i nie powinny mieć kontaktów z innymi lub przypadkiem można im sprawić ból. Nie jest możliwe by wytłumaczyć każdemu z mijanych podczas spaceru osób z jakich przyczyn twój pies potrzebuje przestrzeni – dlatego żółta wstążka, jako międzynarodowy sygnał, rozwiązuje ten problem. Niestety, dla wielu osób ta forma przekazu informacji o konieczności zachowania dystansu jest nadal nieznana, dlatego zachęcamy do rozpowszechniania wiedzy o kampanii The Yellow Dog Project. Więcej informacji na ten temat znajduje się w magazynie Maxi Zoo. Pies nie jest maskotką, nawet jeśli jest przyjacielski, nie oznacza to, że może być zaczepiany na spacerze – konieczne jest, byśmy mieli na uwadze potrzeby i komfort psychiczny zwierzęcia, a nie jedynie własną potrzebę kontaktu z pupilem. Jeśli uważasz, że twój pies powinien nosić żółtą wstążkę, możesz kupić odpowiednią przywieszkę w sklepach stacjonarnych Maxi Zoo, których lista znajduje się tutaj: oraz w sklepie online. Przez aktualizacja dnia 18:58 Czym jest katar wsteczny u psa? Katar wsteczny u psa, zwany także kichaniem wstecznym u psów lub kichaniem odwróconym, w języku angielskim określany jest jako „reverse sneeze” oraz „reverse sneezing in dogs”. Jest on powszechnym objawem pochodzącym ze strony układu oddechowego, który od czasu do czasu można zauważyć u większości psów. Co więcej, niektóre rasy czworonogów mogą mieć nawet predyspozycje do częstszych ataków kichania wstecznego. Są to najczęściej małe psy oraz rasy brachycefaliczne czyli ze spłaszczoną kufą np. buldogi francuskie, mopsy, pekińczyki. Kichanie wsteczne spowodowane jest skurczem krtani i podniebienia miękkiego. Swoją nazwę zawdzięcza temu, że pies szybko i energiczne wdycha powietrze, zamiast – jak w przypadku normalnego kichania – go zwyczajnie wydychać. Jakie są objawy kataru wstecznego? Katar wsteczny u psa to zjawisko charakteryzujące się gwałtownymi, nagłymi i powtarzającymi się wdechami inhalacyjnymi przez nos. Niekiedy u zwierzęcia pojawia się także odruch wymiotny i towarzyszące mu specyficzne dźwięki oraz parskanie (zwykle na koniec ataku kataru wstecznego). Podczas ataku kataru wstecznego u psa zwierzę gwałtownie zatrzymuje się w miejscu i prostuje głowę wraz z szyją, wyciągając je mocno do przodu. Równocześnie wydaje z siebie donośny i powtarzający się dźwięk podobny do parskania lub zachłystywania się. W większości przypadków wdychanie powietrza może być bardzo silne. Zwykle atak ten trwa od kilku sekund do nawet dwóch minut. Po napadzie pies natychmiast wraca do normalnego funkcjonowania i jego zachowanie nie przejawia żadnych nieprawidłowości. Zazwyczaj napad kichania wstecznego bardzo łatwo jest odróżnić od normalnego kichania, które występuje jednorazowo i przebiega tak samo jak u ludzi. Jak reagować na atak kaszlu wstecznego u psa? W większości przypadków atak kataru wstecznego u psa nie wymaga szczególnego rodzaju interwencji ze strony człowieka. Opiekun może jedynie pomóc psu poprzez delikatne zakrycie dłonią jego nosa i równoczesne masowanie gardła, co pozwoli wyciszyć i uspokoić psa. Skuteczne może okazać się także przytknięcie palca do czubka nosa lub lekkie dmuchanie w pysk i nos. Niekiedy kichanie wsteczne powinno wówczas ustąpić, jednakże nie obowiązują w tej kwestii ścisłe reguły. Wszystkie te działania mają na celu umożliwienie psu kilkukrotnego przełknięcia, co zazwyczaj hamuje skurcz mięśni odpowiedzialnych za kichanie wsteczne. Podczas ataku kataru wstecznego na pewno warto wyprowadzić psa do chłodniejszego miejsca lub na zewnątrz, gdzie łatwiej mu będzie oddychać. Kluczowe będzie także uspokojenie zwierzęcia i zapewnienie mu bezstresowej atmosfery. O czym może świadczyć katar wsteczny u psa? Katar wsteczny u psa zazwyczaj jest spowodowany samoistnymi lub alergicznymi podrażnieniami lub stanami zapalnymi w klatce piersiowej, gardle, przewodzie nosowym i w obrębie krtani. W niektórych przypadkach mogą być wywołane: wdychaniem drażniących substancji (takich jak pyłki lub substancje o intensywnych zapachu); ciągnięciem na smyczy; nadmiernym podnieceniem (spowodowanym zarówno falą radością, jak i złością np. po bójce z innym psem); wpadnięciem czegoś do gardła – niekiedy taka substancja lub przedmiot może zostać wciągnięty przy wdechu do dróg oddechowych psa, co powoduje swędzenie; nagłą zmianą temperatury otoczenia; Zbyt mocne ciągnięcie na smyczy może wywołać atak kaszlu wstecznego ©Shutterstock Niestety, zdarza się również, że katar wsteczny jest objawem towarzyszącym poważniejszym schorzeniom: problemom neurologicznymi (podrażnieniami lub uszkodzeniami nerwów); polipom lub innym zmianom o charakterze nowotworowym; chorobom serca we wczesnym stadium, które nie dają jeszcze widocznych objawów. Choć katar wsteczny u psa może wywołać zaniepokojenie właściciela, to w większości przypadków nie powinien być powodem do niepokoju. Zwierzęta zmagające się z tym zjawiskiem nie wymagają zazwyczaj przyjmowania leków, jednakże, w niektórych przypadkach, lekarz może zalecić bardziej wrażliwym czworonogom łagodzące leki przeciwhistaminowe. Pamiętajmy, że u zdrowych psów katar wsteczny może pojawiać się co jakiś czas w różnych etapach życia, a u ras mających do tego predyspozycje – nawet kilka razy dziennie. Dopiero w przypadku, gdy zaczyna dokuczać zwierzęciu nader często, ma ostry przebieg i towarzyszą mu odruchy wymiotne, powinniśmy udać się do lekarza weterynarii, który dokładnie oceni stan zdrowia psa i zleci dalsze postępowanie. Istotne będzie wykluczenie takich dolegliwości jak zapadanie tchawicy, infekcje układu oddechowego czy kaszel kenelowy. Jeśli problem ma charakter przewlekły i związany jest z alergią, to istotne jest zidentyfikowanie szkodliwego czynnika lub substancji, co pomoże wykluczyć go z otoczenia zwierzęcia i zminimalizować dokuczliwe objawy. Konsultacja: lekarz weterynarii Franek Paśko Spis treści:1. Czym jest niestrawność u psa?2. Jak rozpoznać niestrawność u psa?3. Przyczyny niestrawności u psów4. Niewłaściwa dieta – psia miska pod lupą5. Domowe sposoby na ból brzucha u psa6. Co zrobić, gdy pies ma niestrawność, a domowe sposoby nie działają?7. Przewlekła niestrawność u psa – co robić?8. Jakie choroby mogą się objawiać niestrawnością? Dla opiekunów czworonogów psia niestrawność nie jest niczym nowym – w końcu każdy psiak przynajmniej raz w życiu doświadczył bólów brzucha, nudności czy wymiotów. Jak pomóc ukochanemu pupilowi? CZYM JEST NIESTRAWNOŚĆ U PSA? Niestrawność to nie tylko ludzka przypadłość – przytrafia się również psom, zwłaszcza wtedy, gdy obudzi się w nich nieopanowany wilczy apetyt, lub wtedy, gdy podczas spaceru poczęstują się podwórkowym smaczkiem czy kawałkiem folii. JAK ROZPOZNAĆ NIESTRAWNOŚĆ U PSA? Niestrawność u psów objawia się podobnie jak u ludzi. Co powinno nas zaniepokoić? Przede wszystkim powiększenie obrysu brzucha, wzdęcia, biegunka lub zatwardzenie. Towarzyszami psiej niestrawności są również ulewanie, odbijanie, wymioty i gazy. Często pies ma problemy z oddawaniem kału, przyjmuje podkurczoną postawę, jest także apatyczny i ospały. PRZYCZYNY NIESTRAWNOŚCI U PSÓW Nasz pies codziennie otrzymuje dobrze zbilansowane posiłki, niby pilnujemy, żeby jadł o stałych porach, ale czy aby na pewno mamy czyste sumienie i z ręką na sercu możemy przysiąc, że nie dostał niczego ze stołu ani nie zjadł tego, co z niego spadło? Często przyczyną niestrawności u psiaków jest ludzkie jedzenie. Chodzi tutaj przede wszystkim o produkty, które są dla psów szkodliwe. Czekolada, orzechy, winogrona – to tylko niektóre z pokarmów, które nawet w niewielkiej ilości mogą im zaszkodzić. Cebula i czosnek, tak często używane w naszej kuchni, naprawdę mogą być powodem poważniejszych objawów. Smażone, tłuste, mocno przyprawione czy solone posiłki mogą być przyczyną biegunek, wzdęć czy innych dolegliwości. To samo tyczy się przypadkowych przekąsek, np. śmieci znalezionych podczas spacerów. Możesz nawet nie zauważyć, kiedy pupil zanurkuje pod krzaczek i zje coś dla niego smakowitego. Tym czymś mogą być nie tylko pozostałości wyrzuconego jedzenia, ale przede wszystkim stare i przeterminowane produkty czy też pokryte toksycznymi pleśniami resztki. Ponadto martwe zwierzęta (w tym otrute, np. myszy), padlina, zepsute mięso czy ryby – to wszystko, jeśli trafi do psiego żołądka, może stać się tykającą bombą. Wystarczy, że zagadasz się z sąsiadem, a Twój milusiński urządzi sobie ucztę. Jak dobrze pójdzie, zdążysz zauważyć, że właśnie coś zjadł. Jeżeli przyłapiemy psa na gorącym uczynku, to jak najszybciej udajmy się do gabinetu weterynaryjnego w celu wywołania wymiotów (do 2 godzin po zjedzeniu!). Kolejną przyczyną niestrawności u pupila może być nieposkromiony psi apetyt. Niektóre psiaki nie mają umiaru w jedzeniu i wręcz domagają się dokładek i kolejnych smakołyków. Wielu właścicieli myśli sobie, że pewnie ich pies jest nadal głodny… i podają mu kolejne drobne przekąski, które mogłyby w sumie stanowić cały jego posiłek. Takie psy są wiecznie głodne, niekiedy mają także syndrom spaczonego łaknienia i właściciel musi kontrolować, co i kiedy jedzą. Jeżeli nie znamy zasad karmienia i ulegamy psu, co chwilę go czymś częstujemy, może to skutkować jego przejedzeniem. Do przekarmienia może doprowadzić też niechcący ktoś z członków rodziny lub gości, gdy za naszymi plecami będzie częstować psiaka smakołykami. Pamiętajmy, że w takie sytuacji od dziennej porcji karmy powinna być odliczona odpowiednia ilość kalorii spożytych poza posiłkami. Inaczej możemy zafundować pupilowi nie tylko niestrawność, ale przede wszystkim doprowadzić go do otyłości, która jest poważnym problem zdrowotnym dotyczącym ponad połowy psów. NIEWŁAŚCIWA DIETA – PSIA MISKA POD LUPĄ Stosujesz gotową karmę? Nigdy nie było problemów i nagle się pojawiły? Zwróć uwagę na to, czy dobrze ją przechowujesz, oraz systematycznie sprawdzaj datę jej ważności. Może też się okazać, że pupil dostał alergii na któryś ze składników karmy czy też objawów nietolerancji pokarmowej, mimo że do tej pory one nie występowały. Może także być alergikiem środowiskowym na tak zwane roztocza spiżarniane, które znajdują się w zbyt długo przetrzymywanej karmie. Gdy zdecydujesz się na zmianę, pamiętaj, by wprowadzać nową karmę stopniowo, bo taka nagła zmiana pokarmu też może być przyczyną niestrawności. Nie dokarmiaj psa jedzeniem ze stołu (uczul na to również swoich gości!). Zawiera ono zbyt wiele tłuszczów i przypraw – możesz mieć pewność, że zakończy się to u psa niestrawnością. Oszczędź mu tego! Uważaj też na produkty, które mogą powodować u psa zatrucie – czekoladę, czosnek, nabiał, a także warzywa takie, jak fasola i kalafior, podawane w nadmiarze. Wbrew powszechnej opinii nie powinieneś też swojemu pupilowi podawać kości, szczególnie tych drobnych, gdyż mogą poranić jego przewód pokarmowy. Uważaj też, jeżeli Twój psiak jest fanem kompostu i wyjadania resztek ze śmieci. Jeśli masz łapczywego psa, uważaj, bo może on także połknąć w całości rzeczy niejadalne, jak np. fragment opakowania, folii czy nawet zabawki. DOMOWE SPOSOBY NA BÓL BRZUCHA U PSA Co robić w przypadku niestrawności u psa? Powinieneś zastosować u niego głodówkę, która powinna trwać około 24 godzin. Zadbaj o to, by pies miał zawsze dostęp do świeżej wody. Jeśli masz w domowej apteczce leki osłonowe na żołądek (inhibitory pompy protonowej) lub węgiel, możesz spróbować podać je pupilowi. W przypadku psiej niestrawności sprawdzi się również wywar z siemienia lnianego (podaje się psu wygotowany gęsty roztwór bez nasion). Jeśli psie samopoczucie się poprawia, możesz wprowadzić dietę lekkostrawną, jeśli nie – koniecznie udaj się do lekarza. Pamiętaj, jeśli pies ma niepokojące objawy, oznaki odwodnienia, nie czekaj z wizytą zbyt długo. CO ZROBIĆ, GDY PIES MA NIESTRAWNOŚĆ, A DOMOWE SPOSOBY NIE DZIAŁAJĄ? Przede wszystkim należy skonsultować się z weterynarzem, który powie, jakie kroki musimy podjąć, aby nie tylko pozbyć się problemu doraźnie, ale również uniknąć go na przyszłość. W niektórych przypadkach częstej niestrawności trzeba będzie wdrożyć leki poprawiające motorykę przewodu pokarmowego, leki osłonowe na błonę śluzową żołądka oraz odpowiednią dietę dostosowaną do zdiagnozowanej jednostki chorobowej. Pokarm lekkostrawny, o niezbyt dużej ilości tłuszczu, o sporej ilości włókna i prebiotyków oraz wysokostrawnego białka powinien być podawany w małych ilościach i częściej. Czasami nawet tak banalna zmiana sposobu podawania jedzenia przynosi zadziwiające rezultaty. Inni włochaci pacjenci mogą jednak wymagać bardziej skomplikowanych terapii farmakologicznych czy też zabiegów chirurgicznych. W niektórych przypadkach niezbędna będzie dożywotnia specjalistyczna dieta czy konieczne będą odpowiednie leki lub suplementy. PRZEWLEKŁA NIESTRAWNOŚĆ U PSA – CO ROBIĆ? Jeżeli u Twojego psiaka często pojawia się niestrawność, to jeśli wykluczyliśmy przyczyny wynikające często z naszej winy – złą karmę, nieregularne podawanie posiłków, przekarmianie, dokarmianie resztkami ze stołu itp. – musimy zacząć szukać innych powodów, które mogą się przyczyniać do kłopotów żołądkowych, jak np. stres związany z przebywaniem nowych osób w domu, nowym członkiem rodziny czy nowym zwierzęciem pod tym samym dachem. Jeżeli jednak nic z tych rzeczy nie ma miejsca, to kluczowe jest postawienie diagnozy, dobranie odpowiedniej diety, probiotyków oraz leków i suplementów poprawiających kondycję i funkcjonowanie żołądka i jelit. Koniecznie musimy przebadać zwierzaka, gdyż nawracająca niestrawność może być objawem jednej z wielu chorób, w tym również tych poważnych. Lekarz może zlecić badania krwi – podstawowe oraz bardziej specjalistyczne, jak np. badania sprawdzające pracę zewnątrzwydzielniczą trzustki czy pracę jelit. Nierzadko wykonuje się też badania obrazowe takie, jak RTG lub USG jamy brzusznej. Czasami pomocne jest badanie endoskopowe – gastroskopia przewodu pokarmowego bądź kolonoskopia. Badanie kału w kierunku pasożytów, w tym chorób pierwotniaczych także jest często zlecane przez lekarzy. JAKIE CHOROBY MOGĄ SIĘ OBJAWIAĆ NIESTRAWNOŚCIĄ? Niestety wiele chorób objawia się problemami żołądkowymi. Tak jak u ludzi, tak i u psów stres może być przyczyną takiego stanu rzeczy, ale nie jest to częste. Najczęstszą przyczyną niestrawności są choroby pasożytnicze przewodu pokarmowego. Wówczas odpowiednia terapia odrobaczająca (najlepiej ustalona przez lekarza na podstawie wyniku badania kału) pozwala na powrót psa do zdrowia. W przypadku stwierdzonych stanów zapalnych w obrębie przewodu pokarmowego warunkiem ustąpienia dolegliwości jest odpowiednie leczenie. Gorzej, jeżeli mamy do czynienia z chorobą przewlekłą np. trzustki, która w nieprawidłowy sposób produkuje enzymy trawienne, przez co dochodzi do zaburzenia trawienia pokarmu, czy z enteropatią, polegającą na niewłaściwym wchłanianiu cząstek pokarmowych w obrębie jelit. Tutaj potrzebne jest dłuższe leczenie oraz wprowadzenie odpowiedniej diety bogatej we włókno i w prebiotyki. Chorób, które objawiają się podobnie jak zwykła niestrawność, jest sporo, wymienić tu należy przede wszystkim choroby nowotworowe w obrębie przewodu pokarmowego, choroby endokrynologiczne, niewydolność wątroby, zapalenie żołądka, zmiany rozrostowe w obrębie żołądka i przewodu pokarmowego oraz owrzodzenia, a także zakażenia bakteryjne jelit, np. salmonellą. Dlatego tak ważne są odpowiednie badania, by dokładnie określić przyczyny i móc z nimi skutecznie walczyć. lek. weterynarii Małgorzata Glema Zapewne czasem widujesz psa z żółtą wstążką przy obroży albo na smyczy i zastanawiasz się, o co chodzi? Nie jest to żaden wymysł opiekuna czy zwykła ozdoba...➤➤Zobacz również: "Flesz. Nowy Kodeks pracy. Co się zmieni?" PixabayZapewne czasem widujesz psa z żółtą wstążką przy obroży i zastanawiasz się, o co chodzi? Nie jest to byle wymysł opiekuna czy zwykła ozdoba... Żółta chustka, wstążka, przypinka lub inny żółty element przy obroży psiaka oznacza, że zwierzę potrzebuje przestrzeni i spokoju, nie lubi być dotykane i zaczepiane lub jest chore - informuje AMI - Fundacja Pomocy Zwierzętom. Może również oznaczać, że pies się boi lub bywa agresywny. Taka żółta wstążka ma być jasnym sygnałem, żeby nie podchodzić do psiaka. Jak informuje fundacja, jest to znak o wiele bardziej popularny i lepiej rozpoznawalny w Stanach Zjednoczonych. - Mamy jednak nadzieję, że przyjmie się i w Polsce, dzięki czemu opiekunom psiaków lękliwych, chorych, czy agresywnych łatwiej będzie zadbać o dobrostan psychiczny ich pupilów - pisze fundacja. Zapewne czasem widujesz psa z żółtą wstążką przy obroży albo na smyczy i zastanawiasz się, o co chodzi? Nie jest to żaden wymysł opiekuna czy zwykła ozdoba...Żółta chustka, wstążka, przypinka lub inny żółty element przy obroży psiaka oznacza, że zwierzę potrzebuje przestrzeni i spokoju, nie lubi być dotykane i zaczepiane lub jest chore - informuje AMI - Fundacja Pomocy również oznaczać, że pies się boi lub bywa agresywny. Taka żółta wstążka ma być jasnym sygnałem, żeby nie podchodzić do psiaka. Jak informuje fundacja, jest to znak o wiele bardziej popularny i lepiej rozpoznawalny w Stanach Zjednoczonych. - Mamy jednak nadzieję, że przyjmie się i w Polsce, dzięki czemu opiekunom psiaków lękliwych, chorych, czy agresywnych łatwiej będzie zadbać o dobrostan psychiczny ich pupilów - pisze fundacja. Czas czytania: 7 minutyTo, że psy widzą świat jak w przedwojennym filmie, a więc w odcieniach szarości, jest mitem. Psy widzą świat inaczej niż my, ale potrafią rozróżniać kolory, takie jak żółty i niebieski. Niestety, często też zmagają się z podobnymi do ludzkich chorobami oczu. Sprawdź, jak widzi pies! Kiedyś sposób postrzegania świata przez zwierzęta był dla nas tajemnicą. Trudno było nam zrozumieć, jak pies widzi kolory. Nie mieliśmy wystarczającej wiedzy na ten temat, nie było też takich badań. Teraz wiemy więcej. Możemy też stwierdzić, które kolory są dla psa oczywiste, a które są dla niego nie do rozróżnienia. Chociaż wciąż jest wiele znaków zapytania. Fakty i mity – jak widzi pies? Pierwsze publikacje o tym, jak widzi pies, pojawiły się w latach 60. Dlaczego zatem przez tyle dekad pokutował mit o tym, że czworonogi widzą tylko w czerni i bieli? – Kiedyś było po prostu wiadomo, że psy widzą gorzej. A skoro tak jest, to zapewne nie odróżniają kolorów. Dla człowieka, tak jak to ma miejsce w fotografii, istnieją tylko dwie opcje: albo coś jest kolorowe, albo czarno-białe – mówi dr Julia Miller, lekarz weterynarii z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Wiele jednak zmieniło się w latach 80. Wówczas naukowcy z uniwersytetu kalifornijskiego dowiedli, że psy widzą kolory. Wcześniej uważano, że psy postrzegają świat jedynie w czerni i bieli, ewentualnie rozróżniają kolor szary i jego odcienie. Jak widzi pies? Budowa psiego oka – Niestety, nie wiemy na 100%, jak widzi pies. To, o czym się mówi, opieramy na badaniach zachowania, ale też na danych fizjologicznych, wiemy na przykład, że na siatkówce oka psy mają dwa rodzaje czopków – komórek odpowiedzialnych za widzenie barwne. Dla porównania ludzie mają trzy rodzaje tych komórek. To jedna z różnic, która zmienia postrzeganie świata przez psy – tłumaczy dr Julia Miller. Jak zbudowane jest psie oko? W swojej podstawowej budowie psie oko przypomina ludzkie. Ale to tylko pozory. Diabeł tkwi w szczegółach. Najważniejsza różnica to duże okrągłe źrenice i wąski pasek tęczówki. Dzięki temu pies widzi dobrze w półmroku, a słabe oświetlenie nie jest dla niego problemem. Duża źrenica ma ważną zaletę: przepuszcza więcej światła, dzięki czemu nasze czworonogi widzą przedmioty wyraźniej, nawet wtedy, gdy jest ciemno. Jednakże coś kosztem czegoś. To wszystko odbywa się kosztem utraty głębi, dlatego ogromną rolę odgrywa odległość, w jakiej dane przedmioty są położone. Jeśli znajdą się zbyt blisko lub zbyt daleko, będą rozmazane. Pies widzi barwy w skali żółto-niebieskiej. Dlaczego psie oczy świecą? Zauważyłeś, jak przy robieniu zdjęć psie oczy świecą? Odpowiada za to makata, która znajduje się za siatkówką. To makata odbija docierające przez siatkówkę światło. Ostatecznie makatę można porównać do lustra – przechwytuje promienie świetlne i przekazuje je z powrotem do siatkówki. Odbija także te, które były nieuchwytne dla światłoczułych receptorów. Makata pozwala nadać światu fluorescencyjny odblask oraz lekko zmienić jego kolory. Tego przywileju nie mają niektóre psy. Chodzi tu o rasy północne oraz wszystkie psiaki o oczach w kolorze niebieskim. Jak pies widzi kolory? Za widzenie kolorów odpowiadają receptory siatkówki, czyli wspomniane wyżej czopki. U ludzi wyróżniamy trzy rodzaje receptorów (czopków), dzięki temu widzimy kolory niebieski, fioletowy i inne w tej skali, a także kolor żółty, zielony i czerwony oraz inne barwy. Człowiek rozróżnia także różne odcienie szarości. Psy posiadają na siatkówce tylko dwa rodzaje czopków, a to oznacza, że widzi tylko niektóre kolory, głównie żółty, rozmaite odcienie żółtego oraz barwy w spektrum niebiesko-fioletowym. Co ciekawe, pies widzi także kolor szary i rozróżnia rozmaite odcienie szarego, także te niedostępne dla ludzi. – Psy nie rozróżniają na przykład czerwonego od zielonego – dodaje dr Julia Miller. Najprawdopodobniej zabawki w kolorze czerwonym będą dla psa mało zauważalne. Z kolei zielony, żółty i pomarańczowy będą postrzegane jako odcienie koloru żółtego. Kolor fioletowy i niebieski widzą jak niebieski lub odcienie niebieskiego. To dlatego mówi się coraz częściej o tym, żeby nie kupować psom czerwonych zabawek – takie zabawki nie są atrakcyjne, psy mogą ich po prostu nie zauważyć. Prawdopodobnie psy odróżniają większość kolorów od szarości. Ale oprócz kolorów czworonogi są w stanie widzieć także światło ultrafioletowe. – Jak wynika z badań z 2014 roku, soczewka oka u tego gatunku przepuszcza promienie UV – dodaje dr Julia Miller. – Ludzie, kiedy mówią o postrzeganiu świata, skupiają się na kolorach. A tymczasem dla psów kolory na pewno są mniej istotne. Dlaczego? Psy a widzenie w ciemności Bo chociaż zmysł wzroku znajduje się u nich dopiero na trzecim miejscu (po węchu i słuchu), to nasze czworonogi mają jednak nad nami pewną przewagę: lepiej widzą w ciemności i w półmroku. Dzieje się tak między innymi dzięki większej liczbie pręcików na siatkówce oka, a także błonie zwanej tapetum lucidum, która odbija światło i powoduje jego powtórne przejście przez siatkówkę. Za lepsze widzenie w nocy odpowiada zatem duża powierzchnia rogówki i spora soczewka. Pies łatwiej zauważy też w ciemności poruszający się obiekt. Jak wyraźnie widzi pies? W porównaniu do ludzi psy mają gorszą ostrość widzenia. To poniekąd konsekwencja lepszego widzenia w słabym oświetleniu. Pies widzi w nocy lepiej niż człowiek, ale wiele zależy od odległości, w jakiej znajduje się poruszający się obiekt. Obraz może być niewyraźny. Szacuje się, że pies widzi od 4 do 8 razy mniej wyraźnie niż człowiek. Jaki widzi pies? O polu widzenia psa Co z polem widzenia u naszych psich przyjaciół? Nie ma tu jednoznacznej odpowiedzi. Sporo zależy od budowy czaszki i tego, jak osadzone są oczy. Można jednak określić przedział: pole widzenia u psów waha się od około 240° do około 270°. Dla porównania u człowieka jest to około 180°, z czego 140° to obszar widzenia obuocznego. Pies nie musi odwracać głowy, by zobaczyć, co dzieje się z boku. Pole widzenia psa jest zdecydowanie większe niż człowieka. Pies a wrażliwość na ruch, czyli jak widzi pies Jest jeszcze jedna rzecz: pies jest bardzo wrażliwy na ruch. Mówi się, że w pobliżu agresywnego psa nie powinno się wykonywać gwałtownych ruchów, bo mogą wywołać jeszcze większy poziom agresji. Zauważ, że pies, kiedy nie jest pewien zamiarów innego zwierzęcia, często zamiera bez ruchu. Psy a choroby wzroku Choroby wzroku u psów często niewiele różnią się od tych, na które cierpimy my, ludzie. A jest to na przykład zaćma starcza (zmętnienie soczewki). Zaćma może być też wynikiem innych chorób, ale by się o tym przekonać, konieczna jest konsultacja z lekarzem weterynarii. – Wbrew pozorom psy bardzo dobrze sobie radzą nawet wtedy, gdy tracą wzrok, zwłaszcza gdy dzieje się to stopniowo. Wynika to z dużych zdolności adaptacyjnych, ale też z tego, że inne zmysły, przede wszystkim węch, odgrywają prawdopodobnie ważniejszą rolę w percepcji świata – tłumaczy dr Julia Miller. Nie znaczy to, że nie powinniśmy dbać o zdrowie naszych zwierząt także w tym zakresie. W przypadku zmian soczewki można na przykład wykonać zabieg wstawienia sztucznej. Wymaga to oczywiście udania się z psem do specjalistycznego gabinetu. Najczęstsze choroby wzroku u psów Najczęstsze choroby wzroku u psów to: zaćma starcza (podobnie jak u człowieka), zapalenie spojówek (chodzi o zapalenie błony, która pokrywa wewnętrzną część powiek psa, najczęściej przyczynami są: alergie, zakażenia bakteryjne, uraz, nieprawidłowa produkcja łez), łzawiące oczy u psa (dziedziczne albo konsekwencja niedrożności kanalików nosowo-łzowych), katarakta i jaskra (podobnie jak u człowieka, katarakta powoduje zmatowienie soczewki wewnątrz oka, obserwuje się znacznie częściej u psów cierpiących na cukrzycę, z kolei jaskra to efekt zbyt wysokiego ciśnienia wewnątrz gałki ocznej), suche oko u psa (gdy gruczoły łzowe nie są w stanie dostarczyć oku psa wystarczającej ilości łez). Zdrowe oczy psa nie łzawią. Wzrok psa. Co powinno nas zaniepokoić? Problemy ze wzrokiem u psów najczęściej zdarzają się w podeszłym wieku. Oczy psa, gdy nie ma ze wzrokiem żadnych problemów, są przejrzyste, a kąciki nie powinny mieć zanieczyszczeń. Z kolei spojówki u psa powinny charakteryzować się lekko różową barwą. Zdrowe oczy psa nie łzawią. Jeżeli coś jest nie tak, pies doświadcza obfitego łzawienia, sierść wokół oczu może być przebarwiona, a powierzchnia gałki ocznej mętna. Co jeszcze powinno nas zaniepokoić? Np. zaczerwienione lub spuchnięte powieki i spojówki oraz wypływy ropne. Zawsze gdy pojawia się niepokojący objaw, należy zgłosić się ze swoim zwierzakiem do lekarza weterynarii i zapewnić psu odpowiednie leczenie. Pamiętaj: badania to jedno, a rzeczywistość – drugie. Dzisiaj mamy dużo większą wiedzę na temat tego, jak widzi pies, ale zauważ, że w procesie widzenia uczestniczą także nerwy i mózg. Dlatego w kwestii rozróżniania barw pozostaje wiele znaków zapytania. Niestety, nasze czworonogi nie powiedzą nam, jaka jest rzeczywistość widziana oczyma psa. Jak widzi pies i czego pies nie widzi? Podsumowanie Pies widzi: pies widzi barwy w skali żółto-niebieskiej, poruszający się w ciemności obiekt, światło ultrafioletowe. Pies nie widzi: koloru czerwonego, tak wyraźnie jak człowiek. Z perspektywy psa świat jest „pomalowany” na żółto i niebiesko, a także w odcieniach tych kolorów. Nie zawsze wszystko jest wyraźne, ale za to pies jest w stanie zauważyć nawet najmniejszy ruch w ciemności. Pies rozróżnia: różne odcienie szarego, niebieski i żółty, a także ich odcienie. autor: Kinga Czernichowska

czerwona wstążka u psa