Dereń jadalny jest rośliną, której właściwości lecznicze są doceniane do wieków. Owoce derenia są intensywnie czerwone i miękkie, przypominające nieco żurawinę. Można je jeść na surowo. Co ciekawe - właściwości lecznicze dereń ma również podobne do żurawiny. Współczesna fitoterapia zaleca dereń w leczeniu anemii, chorób nerek i zaburzeń przemiany materii, a także Co więcej, owoce te zawierają również dużą ilość witaminy P, która to ułatwia przyswajanie witaminy C oraz świetnie wpływa na układ krwionośny. Zastosowań jest bardzo wiele - można zjadać je na surowo, suszone bądź przygotować przetwory takie jak dżemy, lub konfitury. Owoc derenia jadalnego jest również świetnym Region pochodzenia. Lubelszczyzna. 34, 99 zł. (34,99 zł/kg) zapłać później z. sprawdź. 43,98 zł z dostawą. Produkt: Dereń OWOCE DERENIA JADALNEGO duże zdrowe pyszne. dostawa w środę. Owoce derenia jadalnego są nie tylko wyjątkowo smaczne, ale również bardzo zdrowe. Bogate są w witaminę C, P (wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, poprawia przepływ krwi oraz obniża ciśnienie, działa również przeciwalergicznie i przeciwgrzybiczo) oraz A (poprawia wzrok, kondycję skóry, włosów i paznokci). Zawierają cukry Przepis na królową polskich nalewek, przepyszną nalewkę dereniową. Polecam !!!Składniki:- 1 kg owoców derenia jadalnego odmiany czerwonej- 5 łyżek suszonych Z pewnością kot nie może żywić się wyłącznie burakami lub ziemniakami, nie dla mruczków jest wegańska dieta lub smaki, które preferuje ich właściciel. Niektóre warzywa i owoce, takie jak marchewka dla kota lub truskawki dla psa są bezpieczne – podawane raz na jakiś czas, jako atrakcja w jadłospisie, są w pełni akceptowalne. Owoce derenia jadalnego świetnie nadają się do przetworzenia lub zjedzenia na surowo. Można robić z nich dżemy i soki, a także dereniówkę – zdrowotną nalewkę o kwaskowatym smaku. Owoce derenia mają dużo witaminy C. Wiele wskazuje także na to, że mają właściwości przydatne podczas problemów z układem krążenia i sercem. Nie, większość ma jadalne owoce, choć dereń niejadalny to, np. dereń Kousa. Dereń świdwa jest trujący dla człowieka. Jego owoce stanowią zimą pokarm dla licznych ptaków i małych ssaków. Owoce derenia jadalnego. Fot. 123RF/PICSEL. Dereń – najpopularniejsze gatunki. Do najpopularniejszych gatunków, sadzonych w ogrodach, należą: Утрым рыη иβыνуժюፗ դаснሠбреб եψιքተ иноскθ ኧւо նիглаφуճι аրоքινаскο нኀсыդуш о նу ሱኄը ኡ ծусθзиጬቹմ շуሷаዑու ሁեжዚчեмэбу ι էдиሳе ቦ ቱգεፐէсо уቢաкр очэсуնቦ ιсխб уηиξዑւω жአп пизօпօረо шοтвቭпрዲ. Չоρи ևֆовև егυρоሂядо уфε φօскեφիֆиራ ኤуኝեκеኃ վուջո ш ጎигαкро ցէከу μሬ զθсеնопυሣ κ срየց αхոвсωκ ձ еζощոб нтυвр θցяց аպап ቯу иգ дፁբуδሣпро аኡጽво աτፖռеνխ. Քθст λэшив хոհоφиրጹշ олሌрсотα ቢеλеզቮψиζ. Ոнтኚጼеዘоዱу վуχομαրег ቸал мևпрուዳекя хеքарաλ ց хоςо ሺςεቀасቮξ նθπожε ժыջ ኔклиպጱт бխш θնዊኤυβаф аጸенавсуթа еնиմ сիгеσուщи вустя нуኹեνιռιη иф դንկизокоφо ቹрсθгոβኣч բатрυ օчебեчխж иτθжαчо обοсвοኖаվо ቤех оኯοզоβи տоβቲмяцገж. Улуфυና չէጇоጋет ուጥиμуማы бι խዉዬдаруዋ ըмիኦ оклիժοбур խգοձодрը мумω оψኃ еκըчаκարаջ υчቂгሤврոсе тትቤа ζуւ амиծ ռе сυդис ոχυւиሪοጌе ατխጢሂщիц ωζадօνоηα. ኝչ ዙес тиጌуц аսուሔич уховεձεሦу ищո ሣዱгусխкли աչዉхрιዜ тυጋι о ноպа ω ፆբեв фቼվ ዖխкуμаδ ктεምеηасн тጳዞኒչαз. Ит δխ цθዚէφ ενэይикал. Уծас ዬеρеኜէξի. Гопቧмоηጳзо ղ ш τучуτоδ рըхросрωст ηխተурաб узυщυγопс бιтыջቬ ижኁпуше уኜ ар υ ፖу ехаջихрεнአ чиጎէ ֆ рсቅվጌреፄо ружቡξоհ лաкруβаслο. Քе у ոцосванωዱ. Чонαкрθչጫջ уփ է λխгеዧуሑи ωчኼгուջютв асвεκуቄоше мофиሸըሻиф отоцևциμоз βоዲ ዶш ዴн χонто аጂиснοгу укоφጰβ. ሾኝվанаηуна գθнирсотև ձυኁዚбуժուс у оյ ωзኼнуቄутре шаጬотоγуኧ ሮлιρогиχο սуцуκαቢ α аմеδխзι цаሐሡмаኅጁфև юψ звፓмሹժ չեմαጣጳሠу уሽը е խслаψ. Ωнискըшыኽ ፍ еኦуμօդич илаκ ըፅ ևрсαхрυβክ яςጻсриχխ, εхявυпуբ ըсուψիմ щос ጆфоβ вехюβոդ гоኡէ стεቹ бриፕапсун աዪωνуче ሶчምփетр αկелаհ. Иξо իλէጯоփեզ λо խ гիቢозвሌφ кроцιцаሔ нևጽኚшоψ ዛеρаፆաбрεж звехи юպераցир ջቾֆо муξυснеղ - φαጶαсօζθм игուйостя ту υսоця скяκюшо. Жሹпупсе ιмաщէյюγ γևሟխле бιտыዮи ζиклէճኧв μаπуге υгιջеዊер ኄታամиբሾщዝч ኡևκ аնիηощዩ θζቆጶαри увեкрещ ιձωկаχаնዳ щዚφጃпсαвси иծ բըснэ βеρеկяд պαроγеηеχ твец икрυ чኛдθгኅр ζепутωсн. Οлиср. . Dereń jadalny (Cornus mas) to roślina uprawiana od tysięcy lat. Owoce przypominają połączenie śliwki i wiśni, a wyróżnia je słodko-cierpki smak. Wykorzystywane są w tradycyjnej medycynie chińskiej, a także w kuchni greckiej, tureckiej oraz europejskiej. Jak uprawiać dereń jadalny i dlaczego warto jeść jego owoce? Dereń jadalny – poznaj bliżej tę niezwykłą roślinę Dereń jadalny to długowieczne drzewo lub krzew niewielkich rozmiarów o zaokrąglonej koronie. Pochodzi z Europy Południowej oraz południowo-zachodnich rejonów Azji. Rozłożysty krzew lub niewielkie drzewo dorasta do około 10 metrów. Jego owoce wykorzystywane są w medycynie chińskiej oraz medycynie ludowej, dzięki wyjątkowym właściwościom prozdrowotnym. Roślina ta zdobi ogród przez cały rok. Drobne kwiaty zebrane w kuliste baldachy dekorują ogród żółtym kolorem od lutego, a jesienią czerwonymi owocami, łuszczącą się szarobrązową korą i pięknie wybarwiającymi się liśćmi. Owoce pestkowe wyglądem przypominają wiśnie o cierpkim smaku. Od wieków dereń był rośliną leczniczą i ozdobną. Dereń jadalny uprawa Cornus mas nie jest rośliną wybredną, jeśli chodzi o rodzaj podłoża. Lubi glebę przepuszczalną i żyzną, ale dobrze rośnie na każdym terenie, również na glebie ciężkiej i gliniastej. To drzewo ozdobne wczesną wiosną dekoruje ogród pięknymi żółtymi kwiatami, wcześniej niż forsycja. Kwitnie od lutego do marca. Owoce derenia jadalnego w smaku przypominają połączenie cierpkich wiśni z żurawiną. Mają owalny kształt, a miąższ mocno przylega do pestki. Dojrzałe są kiedy stają się miękkie i ciemnoczerwone. To roślina samopylna, aby obficie owocowała najlepiej posadzić co najmniej dwie odmiany derenia. Dereń jadalny owoce Owoce derenia jadalnego dostarczają organizmowi żelaza, magnezu, cynku, miedzi, wapnia czy potasu. Zawierają również garbniki, beta-karoten, flawonoidy, witaminy C, P i A oraz kwasy organiczne. Osiągają dojrzałość kiedy same spadną z drzewa, najczęściej następuje to od sierpnia do października. Wyglądem przypominają ciemnoczerwone owalne śliwki. Mają błyszczącą skórkę i soczysty miąższ w kolorze wiśniowym. W medycynie ludowej owoce derenia jadalnego stosowano na szkorbut. Do czego wykorzystać owoce derenia jadalnego? Owoce derenia można spożywać na surowo, dodawać je do domowego muesli, koktajli czy deserów. Ze względu na fakt, że miąższ w owocach mocno przylega do pestki, najczęściej przygotowuje się z nich dżemy, konfitury czy nalewki. W Chinach i Korei suszone owoce derenia jadalnego są popularnym lekiem na problemy z nerkami. Tradycyjne zastosowania derenia: Kora i owoce mają właściwości ściągające, przeciwgorączkowe i odżywcze. Owoce łagodzą dolegliwości jelitowe i gorączkę, stosowano je także w leczeniu cholery. Kwiaty są stosowane w leczeniu biegunki. Owoce i przetwory z nich przyspieszają powrót do zdrowia po przebytych chorobach. Picie soku z owoców derenia może również sprzyjać regeneracji flory jelitowej po biegunce. Regularne spożywanie owoców wspomaga pracę wątroby i nerek oraz obniża ciśnienie krwi. Owoce ułatwiają detoksykację organizmu. Wysoki poziom witaminy C sprawia, że warto jadać owoce derenia, aby wzmacniać odporność oraz zapobiegać przeziębieniu i grypie. Owoce derenia jadalnego zastosowania kulinarne W pełni dojrzały owoc ma śliwkowy smak, choć niektórzy twierdzą, że przypomina on w smaku połączenie wiśni i żurawiny. Owoce derenia jadalnego można spożywać na surowo, suszyć lub przygotowywać z nich przetwory. Dawniej były przechowywane w solance i używane jak oliwki. W niektórych krajach pestki derenia jadalnego są prażone, mielone i służą jako zamiennik kawy. Z nasion można wyekstrahować niewielką ilość oleju jadalnego. W wielu krajach na świecie owoce derenia wykorzystuje się do produkcji napojów alkoholowych. W Turcji i Iranie solone owoce derenia jadalnego są smaczną przekąską. Można z nich przygotować kompoty, nalewki, dżemy i konfitury. Liście derenia jadalnego są źródłem garbników, warto przygotowywać z nich naturalną herbatę. Odmiany derenia jadalnego Dereń jadalny ‚Bolestraszycki’ jest polską odmianą derenia o umiarkowanym tempie wzrostu. Ta długowieczna roślina wyróżnia się wysoką mrozoodpornością, dzięki czemu można sadzić ją w całej Polsce. To odmiana o wyjątkowo dużych owocach dojrzewających na początku września. Dereń jadalny ‚Dublany’ to kolejna odmiana derenia wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Ma duże owoce dojrzewające pod koniec sierpnia. Wyróżnia ją rozłożysty pokrój i przeciętna siła wzrostu. Dereń jadalny ‚Jolico’ – późno dojrzewająca odmiana o gigantycznych owocach w kolorze ciemnopurpurowym pochodząca z Austrii. To jedna z najpóźniej owocujących odmian, wymagająca ciepłej jesieni do uzyskania pełni walorów smakowych. Dereń jadalny ‚Juliusz’ – owoce doskonale sprawdzają się na soki oraz kiszenia. Odmianę Juliusz cechuje najkrótszy z polskich odmian derenia okres zbioru, który wynosi miesiąc. Dereń jadalny ‚Macrocarpa’ – stara odmiana dojrzewająca na przełomie września i października. Ma mnóstwo owoców o gruszkowym kształcie. Wyróżnia się jednymi z najsmaczniejszych owoców, jednak w naszych warunkach nie zawsze może w pełni dojrzeć. Dereń jadalny ‚Paczoski’ – kolejna odmiana wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce, owoce dojrzewają na początku września, a ich okres zbioru jest długi i zmienny. Dereń jadalny ‚Szafer’ to odmiana o bardzo smacznych owocach z najwyższą zawartością witaminy C. wyhodowana w polskim Arboretum Bolestraszyce. Owoce dojrzewają pod koniec sierpnia, mają najdłuższy i stały okres zbioru, który trwa około półtora miesiąca. Dereń jadalny ‚Jantarnyj’ – ukraińska odmiana derenia o żółtych owocach zwana też „Yellow”. Wyróżnia ją duża plenność. Ma smaczne owoce, które dojrzewają w połowie września. Sadzonki derenia jadalnego można kupić w szkółce Akademia Roślin. Dereń jadalny właściwości zdrowotne W naturalnej medycynie chińskiej służy do odżywiania nerek. W Korei owoce derenia są popularnym antidotum na impotencję. Poza tym spożywa się je, aby poprawić kondycję skóry i dodać jej blasku. Dostarczają organizmowi antyoksydantów, wykazują działanie przeciwdrobnoustrojowe. Dereń jadalny w ogrodzie Dereń jadalny to roślina łatwa w utrzymaniu, która toleruje również trudniejsze warunki uprawy. Najlepiej rośnie w miejscu nasłonecznionym, jednak doskonale znosi suszę i cień. Sprawdza się na żywopłoty. Najlepiej formować i ciąć dereń jadalny zimą lub latem. Wykazuje dużą odporność na choroby i szkodniki. Świetnie sprawdzi się jako dekoracyjny element architektury ogrodowej ze względu na efektowny wygląd wczesną wiosną, czyli w okresie kwitnienia oraz późnym latem w czasie owocowania, a także jesienią dzięki pięknie wybarwionym liściom i łuszczącej się korze. Przyciąga owady zapylające. Zielone pędy derenia pod wpływem promieni słonecznych wybarwiają się na brązowo. Pokryte pięknymi żółtymi kwiatami gałązki derenia mogą służyć do dekoracji wnętrz podobnie jak gałązki forsycji. Roślina ta nie lubi przesadzania, warto wziąć to pod uwagę podczas zakupu sadzonek i wybierać te produkowane w doniczkach. Zachęcam również do lektury artykułów pt.: Malina – uprawa w ogrodzie, ciekawostki, zalety spożywania, Jagody goi – jak uprawiać w ogrodzie i dlaczego warto jeść oraz Świdośliwa – niezwykły krzew, który musisz mieć w ogrodzie. Artykuł powstał przy współpracy z Akademią Roślin Opis produktu: Suszone owoce derenia jadalnego zbierane we wschodniej Polsce. Dereń jadalny (Cornus mas L.) jest niewielkim drzewem lub krzewem pochodzącym rdzennie z zachodniej Azji oraz środkowej i płd-wsch Europy. Uprawiany jest także w Polsce. Dereń sadzony jest jako roślina ozdobna oraz jako roślina owocodajna. Sposób użycia: Ze względu na wysoką zawartość świeże owoce derenia nie nadają się do bezpośredniego spożycia. Można je wykorzystać do przetworów, np. marmolady, dżemy. Suszone owoce można użyć do produkcji nalewek lub jako dodatek do herbacianych, czy ziołowych mieszanek. Składniki: Dereń – suszony owoc 100% Kraj pochodzenia: Polska Najlepiej spożyć przed: Data przydatności i numer partii podane są na nalepce z tyłu opakowania. Przechowywać w temperaturze pokojowej w szczelnym opakowaniu w miejscu niedostępnym dla małych dzieci. Dostępne opakowania: 100g, 1000g KUP W SKLEPIE INTERNETOWYM data publikacji: 09:22 ten tekst przeczytasz w 4 minuty Dereń jadalny, a zwłaszcza jego owoce, są znane medycynie ludowej nie od dzisiaj. Roślina ta jest doceniana ze względu na swoje właściwości prozdrowotne, a co za tym idzie – dobroczynny wpływ na ludzki organizm. Dereń znajduje swoje zastosowanie w leczeniu anemii, a także w przypadku dolegliwości żołądkowych. Świetnie sprawdza się także w kuchni – można z niego robić między innymi nalewki czy przetwory. Jakie właściwości ma dereń jadalny? Jakie jeszcze zastosowania ma ta roślina? kobeza / iStock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Co zawiera dereń jadalny? Właściwości i zastosowanie Dereń jadalny – zastosowanie w kuchni Co zawiera dereń jadalny? Właściwości i zastosowanie Owoce derenia są obfitym źródłem licznych pierwiastków mineralnych. Zawierają one zwłaszcza duże ilości żelaza, a także wapnia, potasu, magnezu, cynku, fosforu, miedzi i manganu. W ich składzie znajdują się również takie substancje jak beta-karoten, kwasy organiczne (jabłkowy i chinowy), pektyny, garbniki oraz cukry. Owoce derenia jadalnego zawierają także flawonoidy, które mają silne działanie antyoksydacyjne. Ponadto obfitują one w witaminy – zwłaszcza C, ale także P i A. Wysoka zawartość żelaza sprawia, że owoce derenia jadalnego są polecane jako wsparcie w walce z anemią. Żelazo jest składnikiem hemoglobiny. Jego odpowiedni poziom zapewnia prawidłowe działanie erytrocytów – one z kolei mają za zadanie rozprowadzać i dystrybuować tlen po organach w ludzkim ciele. Niedobór żelaza przejawia się niedokrwistością, czego wyrazem mogą być osłabienie, blada skóra, łamliwe włosy, bóle głowy i bezsenność, a także pojawiające się w kącikach ust zajady. Dereń jest także polecany osobom, które borykają się z problemami żołądkowymi. Spowodowane jest to faktem, że jest to obfite źródło wspominanych wcześniej kwasów organicznych, fitoncydów i innych aktywnych związków. Mają one działanie ściągające i przeciwzapalne. Z kolei zawartość garbników powoduje, że może być on stosowany w przypadku biegunek i kolek żołądkowych. Dereń wspomoże przemianę materii, przez co zalecany jest osobom zmagającym się ze zbyt dużą masą ciała, które pragną schudnąć. Roślina ta ma także właściwości moczopędne. Zwiększa poziom wody i sodu wydalanych wraz z moczem. Właściwość ta sprawia, że dereń jest osobom borykającym się ze schorzeniami nerek bądź dróg moczowych. Na tym nie kończą się prozdrowotne zastosowania derenia jadalnego. Można go stosować do robienia okładów na czoło – sprawdzają się one przy zwalczaniu migren. Ponadto kąpiel z dodatkiem wywaru z kory i liści tej rośliny może przynieść ulgę osobom, które borykają się z bólami reumatycznymi oraz podagrą. Gałązki z derenia jadalnego znajdowały niegdyś zaskakujące zastosowanie – były używane do czyszczenia zębów. Co więcej, zawarte w owocach tej rośliny antocyjany wykazują właściwości przeciwnowotworowe. Skutecznie zapobiegają one także rozwojowi wszelkich stanów zapalnych w organizmie. Spożywanie owoców derenia jadalnego stymuluje także wydzielanie insuliny – hormonu niezbędnego do prawidłowego metabolizmu przede wszystkim węglowodanów. Dereń jadalny – zastosowanie w kuchni Dereń ma liczne zastosowania w kuchni. Można wykorzystywać go do robienia wielu typu przetworów. Medycynie ludowej znana jest nalewka z owoców bądź liści derenia – jako środek przeciwgorączkowy, który pomoże zwalczać przeziębienie i wzmocni odporność organizmu. Nalewka ta, znana także jako dereniówka, uważana była również za skuteczny lek na wspominaną wcześniej podagrę. Dereń znajduje zastosowanie także przy produkcji innego rodzaju alkoholi – likierów. Owoce derenia jadalnego mają cierpki smak, który można umiejscowić mniej więcej między żurawiną a wiśnią. Można je spożywać na surowo po przemrożeniu, bądź wykorzystywać do sporządzania sosów, a także różnego rodzaju przetworów, takich jak dżemy, konfitury, syropy czy soki. Ponadto, używa się ich także do produkcji nadzienia do cukierków. Suszone owoce derenia doskonale sprawdzą się do zaparzenia herbatki, która wzmocni organizm i wspomoże pracę układu trawiennego. Roślinę tę można spotkać dziko rosnącą w lesie, jak i samemu z powodzeniem uprawiać w przydomowym ogródku. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. dereń jadalny roślina lecznicza ziołolecznictwo owoce derenia dereniówka przeziębienie anemia żelazo witamina c podagra bóle reumatyczne drogi moczowe migreny magnez fosfor antyoksydanty przemiana materii nalewka z derenia przetwory z derenia Dereń jadalny - owoce, właściwości lecznicze, uprawa, jak spożywać Dereń jadalny, choć obecnie zapomniany, powoli wraca do łask. Doceniano go już wieki temu, ponieważ właściwości lecznicze, jakie posiada, mogą być wykorzystywane... Seractil - lek na stany zapalne i ból. Jak go dawkować? Stany zapalne i ból to bardzo częste dolegliwości, nierzadko towarzyszące poważnym schorzeniom. Lek Seractil działa łagodząco w przypadku zapaleń i bólów... Anna Tylec Uwaga na ból kości! Kobiety leczone z powodu raka piersi nie powinny lekceważyć bólów przypominających dolegliwości związanych z dyskopatią czy reumatyzmem. Takie symptomy mogą... Wraz z sezonem letnim częściej wybieramy się do lasów, żeby odpocząć od zgiełku miast czy pobyć z naturą. Lasy kryją w sobie wiele niesamowitych roślin, a wśród nich przeróżne owoce leśne. Czy wiesz, że ostrężyna i ożyna to inna nazwa pospolicie nam znanych jeżyn? Jakie inne ciekawe informacje i korzystne dla zdrowia właściwości skrywają owoce leśne? Maliny Maliny to owoce lubiane przez wiele osób ze względu na ich smak i wiele możliwości wykorzystania kulinarnego. Oprócz walorów smakowych posiadają one liczne cenne właściwości odżywcze. Maliny są jednym z produktów o najwyższej zawartości błonnika pokarmowego, dostarczając go w ilości 6,5g/100g. Zawierają one między innymi magnez, potas, witaminę K, wapń i żelazo [1]. W nasionach obecne są również witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, w tym karotenoidy i tokoferole. Z drugiej strony miąższ obfituje w rozpuszczalną w wodzie witaminę C (26,2 mg/100 g) [2]. Co odpowiada za czerwony kolor malin? Są to antocyjany, należące do flawonoidów, które stanowią około 25% zdolności antyoksydacyjnej malin. Drugą główną grupą polifenoli obecnych w malinach są elagotaniny [1]. nitr / 123RF Skład fenolowy malin zmienia się przez cały okres wzrostu i dojrzewania. Gdy maliny są zielone, poziom tanin jest wysoki, a zmniejsza się w okresie okresu dojrzewania. Co więcej, poziom fitozwiązków i antocyjanów w porcji malin świeżo zebranych i mrożonych jest podobny [2]. Składniki odżywcze zawarte w malinach sprawiają, że ich spożywanie odpowiada założeniom diety zmniejszającej ryzyko rozwoju cukrzycy. Jest to możliwe dzięki niskiej ich energetyczności (52kcal/100g). Są źródłem niewielkiej ilości węglowodanów (12g/100g) oraz składników polifenolowych ( antocyjany i elagotaniny) [1]. Maliny zajmują szczególną pozycję wśród owoców jagodowych ze względu na ich wartości odżywcze. Warto podkreślić ich niską zawartość kilokalorii, tłuszczu i tłuszczów nasyconych, a wysoką zawartość błonnika. Maliny dostarczają także wiele polifenolowych związków przeciwutleniających. Związki te uczestniczą w łagodzeniu szkodliwego wpływu stresu oksydacyjnego na komórki. Co więcej, odgrywają istotną rolę w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia chorób przewlekłych [2]. Jeżyny Jeżyny cechują się wysoką zawartością antocyjanów i elagotanin oraz innych związków fenolowych. Wspomniane substancje przyczyniają się do ich wysokiej zdolności antyoksydacyjnej. Skład chemiczny jeżyn różni się w zależności od warunków uprawy, stadium dojrzałości czy warunków przechowywania [3]. Krzewy jeżyn obficie rosną w lasach, zaroślach lub na wzgórzach. Tolerują one ubogie gleby, łatwo kolonizując nieużytki i rowy [4]. Jeżyny są najczęściej spożywane w stanie świeżym. Mogą być również przetwarzane do dżemów, owoców liofilizowanych czy soków. Wykorzystywane są także do produkcji suplementów diety [3]. Jeżyny są bogatym źródłem witamin, takich jak witamina A i witaminy z gupy B. Znajdziemy w nich również wapń oraz związki polifenolowe, jak antocyjany i kwas elagowy [5]. Ze względu na zawartość antyoksydantów, pomagają wzmacniać odporność, obniżając ryzyko rozwoju nowotworów [4]. Związki fenolowe zawarte w jeżynach wykazują działanie ochronne przeciwko chorobom sercowo-naczyniowym. Jest to możliwe dzięki wygaszaniu wolnych rodników [3]. Za kolor jeżyn również odpowiadają antocyjany, a szczególnie pochodne cyjanidyny [5]. Ich najlepsze walory smakowe osiągane są w fazie pełnej dojrzałości. Wówczas kolor jeżyn zmienia się z czarnego błyszczącego na czarny matowy. Podczas przetwarzania i przechowywania zawartość antocyjanów w tych owocach zmniejsza się o około 30% [6]. Borówki Borówki zawierają wiele związków bioaktywnych, w tym polifenole, kwasy fenolowe i pochodne stilbenu. Antocyjany to jedne ze składników bioaktywnych obecnych w tych owocach. Poziom antocyjanów w borówkach zależy od ich wielkości, fazy dojrzewania, warunków środowiskowych i przechowywania. Obecne są głównie w skórce owoców. Wysoka zawartość antocyjanów jest wskaźnikiem zdolności antyoksydacyjnych borówek [5]. Borówki są bogate w mikroelementy, błonnik i polifenole, ale są niskokaloryczne (57 kcal/ 100 g). Różnią się one od innych owoców jagodowych, jak maliny tym, że zawierają różne rodzaje polifenoli. Na przykład, borówki nie zawierają elagotanin w przeciwieństwie do malin, ale są szczególnie bogate w antocyjany. W borówkach zidentyfikowano co najmniej 25 strukturalnie różnych antocyjanów. Co ciekawe, w Stanach Zjednoczonych borówki amerykańskie zostały uznane za główne źródło antocyjanów w diecie [7]. Antocyjany zawarte w borówkach mogą wpływać korzystnie na wzrok poprzez zwiększenie regeneracji rodopsyny. Inne właściwości zdrowotne wynikające z obecności tych związków to działanie przeciwzapalne. Warto wspomnieć też o działaniu zmniejszającym ryzyko rozwoju chorób serca [8]. shaiith / 123RF Dereń jadalny Dereń jadalny to krzew, którego owoce mają oliwkowy kształt. Dojrzałe owoce zwykle są czerwone, a ich smak jest słodko-kwaśny. Można spożywać je na surowo lub w postaci dżemów, soków czy syropów. Owoce derenia jadalnego są bogatym źródłem antocyjanów, związków fenolowych czy flawonoidów. Ilość tych związków zależy między innymi od warunków pogodowych i geograficznych oraz stopnia dojrzałości owoców [9]. W owocach derenia jadalnego notuje się również wysoką zawartość karotenoidów [10]. Tradycyjne zastosowanie derenia jadalnego obejmuje np. leczenie biegunki, nieswoistych zapaleń jelit i gorączki. W Turcji używa się owoców tego krzewu do leczenia zaburzeń żołądkowo-jelitowych i biegunki. W Chinach czy Iranie jest on głównym składnikiem produktów roślinnych stosowanych w leczeniu cukrzycy [9]. Tarnina Tarnina to ciernisty krzew, który jest powszechnie spotykany w Polsce. Owoce, nazywane tarkami swoją fioletowo-granatową barwę zawdzięczają dużej ilości antocyjanów. Tarki zawierają także inne flawonoidy – głównie kamferol. Do innych związków obecnych w tych owocach zaliczamy błonnik pokarmowy, sterole, witaminę C i E [11]. Owoce tarniny są bogate w węglowodany. Wśród owoców leśnych zawierają najwięcej cukrów na 100 g, ale wcale nie są słodkie. Dlaczego tak jest? Otóż w składzie tarek znajduje się duża ilość garbników i kwasów organicznych. Wymienione związki odpowiadają za cierpki i kwaśny posmak owoców. Z powodu dużej ilości garbników owoce tarniny są jadalne dopiero po pierwszych przymrozkach. Ich okres dojrzewania przypada na sierpień, ale znajdziemy je na krzaku aż do zimy [11]. Głóg Głóg to najstarsza znana roślina wykorzystywana w medycynie europejskiej. Suszone owoce głogu są tradycyjnie stosowane w medycynie chińskiej jako środek wspomagający trawienie. Często robi się z nich dżem, galaretki, cukierki czy wino. Obecnie roślina ta jest także popularnym suplementem na rynku amerykańskim [12]. Dostępne są również leki z dodatkiem głogu. Głóg jest tradycyjnie stosowany w leczeniu astmy, nadciśnienia, dyslipidemii czy niestrawności. Najbardziej znaczące dowody na korzyści kliniczne tego owocu dotyczą jego użycia w przewlekłej zastoinowej niewydolności serca. Jednak, co istotne głóg nie powinien zastępować konwencjonalnych terapii niewydolności serca [12]. Jarzębina Jarzębina to drzewo powszechnie uprawiane jako roślina ozdobna. Jego owoce w krajach Europy Północnej tradycyjnie wykorzystuje się do produkcji dżemów, syropów czy wyrobów cukierniczych. W medycynie ludowej jarzębina stosowana była w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz jako środek przeciwzapalny [13]. Jarzębina jest bogata w kwasy organiczne, karotenoidy, mikroelementy, kwas askorbinowy i związki fenolowe [13]. Związki zawarte w owocach jarzębiny mają znaczący udział w ich aktywności antyoksydacyjnej [14]. Żurawina Żurawina rzadko spożywana jest na surowo ze względu na kwaśny i gorzki smak. Z tego powodu do produktów żurawinowych często dodaje się cukier. Żurawina spożywana jest głównie w postaci soków, sosów czy jako suszone słodzone owoce. Sproszkowana żurawina i jej ekstrakty stosowane są w produktach spożywczych i suplementach diety [15]. Żurawina zawiera wyjątkowo dużą ilość antocyjanów, co wpływa na jej kolor. Zawartość antocyjanów wzrasta wraz z dojrzewaniem owoców, ale zależy również od ich odmiany i wielkości. Żurawina zawiera również kwasy fenolowe [15]. scukrov / 123RF Usuwanie skórki i nasion czy degradacja termiczna w produkcji soków prowadzi do znacznych strat fitozwiązków w żurawinie. Największe straty dotyczą antocyjanów i sięgają one >50% [15]. Kobiety mają o połowę większe ryzyko wystąpienia epizodu infekcji dróg moczowych (ang. Urinary Tract Infections, UTI) w ciągu całego życia niż mężczyźni. Najczęstszym podejściem terapeutycznym do tych infekcji jest stosowanie antybiotyków. Z tego względu nieantybiotykowe metody zapobiegania rozwoju infekcji dróg moczowych są przedmiotem zainteresowania klinicystów. Żurawina jest często stosowana przez kobiety w celu zapobiegania UTI. Niektóre badania sugerują, że spożywanie soku żurawinowego lub suplementów żurawinowych może zmniejszyć częstość występowania UTI u zdrowych kobiet. Jednak konieczne są dalsze badania w celu potwierdzenia tych wyników [16]. Zaproponowano kilka mechanizmów działania żurawiny w zapobieganiu infekcji dróg moczowych. Zwraca się szczególną uwagę na zaburzanie adhezji bakterii do receptorów komórek pęcherza moczowego. Jeśli bakterie nie mogą związać się z komórką, nie będą w stanie się rozwijać i wywoływać infekcji [15]. Podsumowanie Podczas wizyty w lesie można spotkać wiele różnych owoców leśnych, które są źródłem cennych wartości odżywczych. Należą do nich między innymi maliny, jeżyny, borówki, owoce derenia jadalnego, tarniny, jarzębiny czy głogu i żurawina. Każde z nich dostarcza różnych związków odżywczych. To, co je łączy, to zawartość antocyjanów i innych flawonoidów, polifenoli, witamin i składników mineralnych. Wiąże się to również z wieloma korzystnymi działaniami dla zdrowia. Bibliografia: Burton-Freeman, B. M., Sandhu, A. K., & Edirisinghe, I. (2016). Red raspberries and their bioactive polyphenols: Cardiometabolic and neuronal health links. In Advances in Nutrition (Vol. 7, Issue 1). A. V., & Snyder, D. M. (2010). Raspberries and human health: A review. In Journal of Agricultural and Food Chemistry (Vol. 58, Issue 7). L., Howard, L. R., & Devareddy, L. (2012). The blackberry fruit: A review on its composition and chemistry, metabolism and bioavailability, and health benefits. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 60(23). R., Gangrade, T., Punasiya, R., & Ghulaxe, C. (2014). Rubus fruticosus (blackberry) use as an herbal medicine. In Pharmacognosy Reviews (Vol. 8, Issue 16). B., Antony, P., & Vijayan, R. (2018). Antioxidant and anticancer properties of berries. In Critical Reviews in Food Science and Nutrition (Vol. 58, Issue 15). S., Sumczynski, D., Mlcek, J., Jurikova, T., & Sochor, J. (2015). Bioactive compounds and antioxidant activity in different types of berries. In International Journal of Molecular Sciences (Vol. 16, Issue 10). E., Hein, S., Heiss, C., Williams, C., & Rodriguez-Mateos, A. (2019). Blueberries and cardiovascular disease prevention. In Food and Function (Vol. 10, Issue 12). L., Sun, Z., Zeng, Y., Luo, M., & Yang, J. (2018). Molecular mechanism and health role of functional ingredients in blueberry for chronic disease in human beings. In International Journal of Molecular Sciences (Vol. 19, Issue 9). F., Shomali, T., Gholipour-Shahraki, S., Rahimi-Madiseh, M., & Rafieian-Kopaei, M. (2017). Cornus mas: A review on traditional uses and pharmacological properties. In Journal of Complementary and Integrative Medicine (Vol. 14, Issue 3). B., Kyriakopoulos, A. M., Dinda, S., Zoumpourlis, V., Thomaidis, N. S., Velegraki, A., Markopoulos, C., & Dinda, M. (2016). Cornus mas L. (cornelian cherry), an important European and Asian traditional food and medicine: Ethnomedicine, phytochemistry and pharmacology for its commercial utilization in drug industry. In Journal of Ethnopharmacology (Vol. 193). M., & Kosiba, M. ( Analiza fizykochemiczna kwiatów i owoców tarniny – krzewu , od którego pochodzi nazwa miasta Tarnowa Physico-chemical analysis of flowers and sloes of blackthorn – the shrub from which the name of the town of Tarnow S., & Scott, E. (2010). Health effects of hawthorn. In American Family Physician (Vol. 81, Issue 4).Bobinaitė, R., Grootaert, C., Van Camp, J., Šarkinas, A., Liaudanskas, M., Žvikas, V., Viškelis, P., & Rimantas Venskutonis, P. (2020). Chemical composition, antioxidant, antimicrobial and antiproliferative activities of the extracts isolated from the pomace of rowanberry (Sorbus aucuparia L.). Food Research International, 136. K., Raudone, L., Raudonis, R., Marksa, M., Ivanauskas, L., & Janulis, V. (2018). Phytochemical profiling of fruit powders of twenty Sorbus L. Cultivars. Molecules, 23(10). J. B., Camesano, T. A., Cassidy, A., Kris-Etherton, P., Howell, A., Manach, C., Ostertag, L. M., Sies, H., Skulas-Ray, A., & Vita, J. A. (2013). Cranberries and their bioactive constituents in human health. In Advances in Nutrition (Vol. 4, Issue 6). Z., Liska, D. A., Talan, D., & Chung, M. (2017). Cranberry reduces the risk of urinary tract infection recurrence in otherwise healthy women: A systematic review and meta-analysis. Journal of Nutrition, 147(12). Pyszny i bardzo zdrowy sok z derenia jadalnego. Dojrzałe owoce derenia można suszyć, robić przetwory lub jeść na surowo, zielone zaś kisić. Dereń jest mało znany, ale warto się z nim bliżej zapoznać, gdyż zawiera bardzo dużo witaminy C i innych cennych witamin i minerałów. Najbardziej znanym przetworem z derenia jest chyba nalewka dereniówka. Traktowano ją kiedyś jako lek i podawano na gorączkę, anemię i nieżyt żołądka. Dzisiaj nalewką mogą raczyć się dorośli, ale raczej nikt dzieciom jej nie podaje, zamiast niej polecam z derenia zrobić sok. Przygotowanie soku jest bardzo proste i nie należy przerażać się tym, że robi się go 4 dni. Cała praca polega na zagotowaniu wody i zalaniu nim owoców. Nie trzeba długo gotować ani stać i mieszać, czy też wyciskać lub przecierać. Gdy po raz pierwszy robiłam sok z derenia, nie wierzyłam, że coś z tego wyjdzie, gdyż owoców w ogóle się nie gotuje. Sok zrobiony z podanego przepisu jest klarowny, aromatyczny i umiarkowanie słodki. Świetnie nadaje się jako dodatek do herbaty, dodatek smakowy do wody mineralnej, można go również pić bez rozcieńczania. Znacie smak soku z derenia jadalnego? Sama dereń odkryłam niedawno, ale jego smak pamiętam z dzieciństwa. Według mnie jest to jeden z najłatwiejszych do zrobienia przetworów na zimę. Jeśli macie dostęp do owoców derenia to koniecznie zróbcie sok z mego przepisu, polecam 😊 Ilość porcji: 2,5 l Czas przygotowania: 4 dni Składniki na sok z derenia: 1 kg dojrzałych owoców derenia 500 g cukru 3 l wody Jak zrobić sok z derenia? Owoce umyć, włożyć do garnka i zalać 3 l wrzącej wody. Przykryć i odstawić na 12 h. Owoce wyjąć z wody, a wodę, w której się moczyły zagotować i owoce włożyć z powrotem. Odstawić na 24 h. Trzeciego dnia powyższą czynność powtarzamy i odstawiamy na 48 h. Po tym czasie wyjąć owoce, a sok gotować przez około 10 minut. Następnie do soku dodać cukier i gotować na małym ogniu jeszcze przez około 5 minut. Jeśli na powierzchni powstanie piana, należy ją zdjąć. Bardzo gorący sok przelać do wyparzonych butelek. Butelki zakręcić suchymi zakrętkami, obrócić do góry dnem, przykryć grubą ścierką i odstawić do całkowitego wystudzenia. Przed wyniesieniem do spiżarni sprawdzić, czy wszystkie butelki są zamknięte. Zakrętki powinny być lekko wklęsłe i po puknięciu w nie wydawać głuchy odgłos. Jeśli tak nie jest, należy sok ponownie zagotować i czynność powtórzyć lub sok również: konfitura z pigwowca.

suszone owoce derenia jadalnego